ميز نمىنشينيد و مذاكره نمىكنيد ؟ همان اسرائيلى كه تمام قوانين بينالمللى و اخطارها و تصويبنامه‌هاى سازمانهاى جهانى را كه مورد اتفاق تمام ملتها است ، و تمام قوانين بشرى و دينى را زير پا گذاشته است ، آيا چنين كسى منطق و مذاكره مىفهمد ؟ ! اسرائيلى كه هزاران هزار كودك بى گناه و پير زنان و پير مردان و حتى بيماران بيمارستانها در زير بمبهاى آتشزايش ، قطعه قطعه شده و سوخته‌اند ، كسى است كه بايد از در منطق با او وارد شد ؟ همچنين كسانى كه وجود يك معبد و مسجد را كه سبب آگاهى و حركت توده‌هاى مردم است مزاحم منافع نامشروع خود مىبينند و به هر قيمتى بتوانند در هدم و محو آن مىكوشند ، اشخاصى هستند كه بايد از طرق مسالمتآميز با آنها وارد بحث شد ؟ به هر حال اگر مسائل ذهنى را كنار بگذاريم و به واقعيات موجود در جوامع انسانى بنگريم يقين خواهيم كرد كه در بعضى از موارد چاره اى جز توسل به اسلحه و زور نيست و اين هم از ناتوانى منطق نيست بلكه عدم آمادگى جباران براى پذيرش منطق صحيح است ، بدون شك هر جا منطق مؤثر افتد حق تقدم با آن است . 2 - خداوند به چه كسانى وعده يارى داده است ؟ اين تصور اشتباه است كه وعده پيروزى و يارى خدا و دفاع از مؤمنان كه در آيات فوق و ساير آيات قرآن آمده است خارج از سنت آفرينش و قوانين حيات مىباشد ، چنين نيست ، اين وعده را خداوند تنها به كسانى داده است كه تمام نيروهاى خود را بسيج كنند ، و با همه توان به ميدان آيند ، و لذا در تعبير آيات فوق مىخوانيم : « * ( لَوْ لا دَفْعُ اللَّه النَّاسَ بَعْضَهُمْ بِبَعْضٍ ) * » بنا بر اين دفع ظالمان را خدا تنها با نيروهاى غيبى و قدرت صاعقه و زلزله ( جز در موارد استثنايى ) نمىكند ، بلكه به وسيله